Het aftellen is begonnen

"Vooj jujjie ook een heej gejukkig niewjaaj!"

Lao meisje

Lao jongetje

Sophie in actie

En dan weer heel iets anders...

En nog weer iets heeeeeeel anders

In Prachuap groeien ze aan de bomen

Visje ontleden tijdens kerstdiner

Fijn uitzicht

Picture Postcard Perfect!
(Oh ja, dit strand is op de basis van de Thaise Luchtmacht...)

Eindelijk weer eens een berichtje van ons! En eindelijk vanuit een plaats aan het strand, voor de atlassers: Prachuap Khiri Khan in Thailand. Hier hebben we kerst gevierd met zon, zee en vis.

Maar eerst meer over de afgelopen drie weken. Ons paspoort is bijna volgestempeld, want we zijn vanuit Laos weer naar Thailand gegaan, vanuit Thailand naar Macau, vanaf Macua naar Hong Kong, en weer terug.

In Laos hebben we eerst nog wat rondgebrommerd voordat we weer richting Bangkok gingen. Drie dagen en 400 kilometer rond Pakse (Laos) leverde mooie plaatjes en leuke praatjes op in kleine dorpen langs de weg. Vooral door de vele kinderen werden we overal vrolijk begroet en nageroepen ("Farang! Farang!", wat 'buitenlander' betekent). De meeste dorpen waar we langsreden waren echt verschrikkelijk arm, de kinderen liepen eigenlijk allemaal in vodden (of gewoon poedeltjenaakt). Best een ervaring, maar na drie dagen op de brommer vonden we het wel mooi geweest en zijn we richting Thailand gegaan.

In Ubon Ratchathani, de eerste plaats over de grens in Thailand, zijn we wat bijgekomen. Hoewel ons eigen hotel niet zo luxueus was, hebben we de luxe zelf maar opgezocht: volgens de Lonely Planet - voor een keer zijn we hem dankbaar - zou een ander hotel een zwembad op het dakterras hebben. Zo gelezen, zo gedaan. Hoewel het personeel even moest rondbellen of het wel mocht, konden we uiteindelijk van hun zwembad gebruik maken. 'Het is klein hoor', waarschuwden ze nog. Maar wij moesten even slikken toen we op het dak aankwamen. Een heel zwembad... blauw helder water.. strandstoelen... dat alles helemaal voor onszelf, want er was niemand verder! Twee dagen zaten wij dus gebakken. Letterlijk.

Voor het eerst in Thailand hebben we de trein genomen. Best comfortabel, want we reisden 's nachts in van die stoelen die je achterover kunt zetten, dus we konden lekker slapen en het scheelde weer een hotelovernachting. Toen we onze oogjes opendeden waren we alweer zo goed als in Bangkok. Hoe zou het met 'ons' zwerfpoesje zijn dat we bij de tempel hadden achtergelaten, bij mensen die voor haar zouden zorgen?

Dat viel dus tegen. Ons poesje zag er belabberd uit, zat in een kooitje vol uitwerpselen en haar voer was een bakje rijst met een mierenhoop erin. Haar ogen waren troebel, ze had diarree en haar vacht was op veel plekken helemaal kaal. Het vrouwtje dat voor haar zou zorgen, bleek niet naar de dierenarts te zijn geweest (zoals afgesproken) en vroeg wèl om extra(!) geld voor haar 'zorgen'. We hoefden er niet lang over na te denken en hebben haar all-in bij de dierenarts ondergebracht totdat we teruggaan naar Nederland. Wel hebben we haar stiekem nog wat uurtjes de hotelkamer binnengesmokkeld waar ze heerlijk op bed heeft liggen slapen...

Hong Kong was even een heel grote verandering. Wat een stad! En wat een wolkenkrabbers! We hebben kunnen logeren bij Chiel en Kim in een mooi appartement in centraal Hong Kong, zijn zelfs naar Disney geweest (rollercoaster-type of experience dankzij Kims werk) en hebben in ruil daarvoor Kim en Chiel erop gewezen dat ze stiekem een waanzinnig mooi dakterras hebben. Toen we op zondag wilden barbecuen bleek dat de buren dat al wisten, want er was al een andere barabecue gaande! Niet erg, de kooltjes werden doorgeschoven en we hebben en heel scala aan worst, vlees, vis en nog meer westers voer naar binnen gewerkt. Heerlijk!!! Een andere dag hebben we bijgetankt met een kaasfondue uit de supermarkt.

Nu, in Prachuap, zitten we weer aan de traditionele Thaise gerechten. Ook geen straf, want Prachuap is een vissersplaats en dat domineert de menukaart. Ons kerstdiner was dan ook een zeebaars van de barbeque, met een pittig sausje, rijst en gebakken groente met cashewnoten. Anders dan anders, maar helemaal niet slecht! De klap op de vuurpijl was een heus chocolade-roomijsje :-)

We weten nog niet wanneer we hier weggaan. Waarom zouden we ook? Het uitzicht is fantastisch, het stadje vriendelijk, het eten heerlijk, de zon warm en het geluid van de golven rustgevend. Vooruit, éen nadeel: de douche is koud.

Maar waarschijnlijk zitten we hier volgend jaar nog.

Een HEEL fijne, mooie jaarwisseling voor iedereen in Nederland!